Een Dag uit het Leven van een Au Pair in Italië (2026)

Je bent 20, komt uit een middelgrote stad in Tsjechië, en woont al twee maanden bij een gezin in een woonwijk aan de oostkant van Rome. Het appartement is op de derde verdieping van een lichtgeel gebouw met luiken die echt worden gebruikt. Je hebt je eigen kamer, je eet bijna elke avond samen, en je Italiaans gaat sneller vooruit dan je had verwacht — deels omdat de kinderen weigeren Engels te spreken. Zo ziet een gewone woensdag eruit.

7:30 — Ontbijt op z'n Italiaans

Je wekker gaat af en je schuifelt op blote voeten over de koele tegels naar de keuken. Je gastmoeder, Francesca, is er al. Ze geeft je een klein kopje espresso uit de moka — dat apparaat dat elk Italiaans huishouden minstens twee keer bezit. Het ontbijt is licht: een pak biscotti op tafel naast een pot Nutella, en een doos fette biscottate (dunne, droge toasts) als je iets eenvoudigers wilt. Geen eieren, geen bacon, geen uitgebreid buffet. Italiaans ontbijt is koffie en iets zoets, staand of in vijf minuten. Het kostte je ongeveer een week om niet meer om tien uur honger te hebben. Nu ben je eraan gewend, en de espresso is zo goed dat het je niet uitmaakt.

De kinderen, Sofia (4) en Marco (6), zitten aan tafel in hun schooluniform — het blauwe grembiule (schort) dat Italiaanse schoolkinderen over hun kleren dragen. Sofia doopt biscotti in warme melk. Marco staart naar de muur met de lege blik van een kind dat drie minuten wakker is.

8:15 — Naar school

Je loopt met beide kinderen naar school. Sofia gaat naar de scuola materna — het Italiaanse equivalent van de kleuterschool voor kinderen van 3 tot 5 jaar. Marco gaat naar de scuola elementare, de basisschool ernaast. De wandeling duurt twaalf minuten door woonstraten met parasoldennen en geparkeerde Fiats. Je komt langs een forno (bakkerij) die ongelooflijk lekker ruikt, een bar waar mannen in pak espresso drinken aan de bar, en een klein piazza met een fontein die volledig is gekoloniseerd door duiven. Je brengt Sofia als eerste, kust haar juf op beide wangen (daar moest je even aan wennen), en loopt met Marco naar zijn poort. Hij zwaait en rent weg.

8:45–12:30 — Vrije tijd

Deze tijd is helemaal van jou, en het is het deel van de regeling dat je het meest verraste. Drie ochtenden per week volg je een cursus Italiaans bij een school in de buurt van station Termini. De klas is B1-niveau, een mix van au pairs, Erasmusstudenten en een Duits gepensioneerd echtpaar dat hierheen is verhuisd voor het eten. Het kost ongeveer €400 voor een blok van drie maanden, en je gastgezin draagt €50 per maand bij. Je leert de conjunctief en je hoofd barst ervan, maar je kunt inmiddels met een apotheker discussiëren en in een restaurant bestellen zonder te wijzen, dus de vooruitgang is echt.

Op vrije ochtenden verken je de stad. Rome is absurd — je kunt op weg naar tandpasta een tempel van 2.000 jaar oud passeren. Op de eerste zondag van elke maand zijn de staatsmusea gratis, dus je hebt het Colosseum, de Galleria Borghese en de Capitolijnse Musea al bezocht zonder een cent uit te geven. Andere dagen zit je in een café bij Trastevere met een cappuccino (nooit na 11 uur — die regel leerde je snel) en studeer je, of wandel je langs de Tiber, of slenter je gewoon. Rome is een stad die doelloos rondlopen beloont.

12:30 — Lunch

Je haalt Sofia op van de scuola materna. Ze praat de hele weg naar huis, vooral over een tekening die ze van een kat heeft gemaakt, en je begrijpt zo'n zeventig procent, een verbetering ten opzichte van de veertig procent toen je aankwam. Thuis heeft Francesca's moeder — de Nonna — een pan pasta e ceci (pasta met kikkererwten) op het fornuis laten staan. De Italiaanse lunch is geen boterham. Het is een echte maaltijd, vaak met twee gangen: een primo (meestal pasta, risotto of soep) gevolgd door een secondo (vlees of vis met contorno — een bijgerecht van groenten). Zelfs de kinderen eten zo. Sofia gaat vrolijk zitten voor een bord penne al pomodoro gevolgd door een stuk gegrilde kip en geroosterde courgette. Het idee dat kinderen ander eten krijgen dan volwassenen bestaat hier eigenlijk niet.

Jullie eten samen aan de keukentafel. Geen tv, geen haast. Lunch in Italië is nog steeds een echt evenement, zelfs op een doordeweekse dag. Water komt uit een glazen fles, brood ligt midden op tafel, en de maaltijd duurt vijfenveertig minuten. Je ruimt op, zet de vaatwasser aan en veegt de tafel af. Sofia gaapt al.

14:00–15:30 — Riposo

Riposo — de vroege middagrust — is heilig in Italië, vooral in de warmere maanden. Sofia doet een dutje. Je zit op je bed met de luiken half dicht, beantwoordt berichten, belt een vriendin thuis via video, of leest. De buurt wordt stil. Winkels sluiten. Zelfs het verkeer lijkt af te nemen. Het is een van die Italiaanse ritmes die de eerste week raar voelen en tegen de derde week volkomen natuurlijk.

15:30 — La Merenda

Sofia wordt wakker en het is tijd voor de merenda — het middagsnack dat elk Italiaans kind verwacht met de zekerheid van de zwaartekracht. Je snijdt een peer, legt crackers en een stuk kaas klaar, misschien een klein yoghurtje. Op speciale dagen is er een crostata (jam taart) die de Nonna heeft gebracht. Je loopt om vier uur naar school om Marco op te halen, en hij komt hongerig genoeg aan om onmiddellijk een tweede merenda te verslinden.

16:00–18:00 — Middagactiviteiten

Vandaag neem je beide kinderen mee naar het park. Er is een villa comunale op tien minuten lopen met pijnbomen, een speeltuin en een onverhard pad waar oudere heren in het late middaglicht bocce spelen. Sofia klimt en graaft in het zand. Marco vindt twee schoolvrienden en ze beginnen meteen een potje calcio (voetbal) met rugzakken als doelpalen. Je zit op een bankje met een andere au pair — een Frans meisje genaamd Clémence dat dezelfde week aankwam als jij — en jullie praten over hoe jullie allebei per ongeluk het formele “Lei” gebruikten tegen een tiener in de supermarkt.

Op andere middagen varieert de routine. Op maandag heeft Marco zwemmen in de piscina comunale. Op woensdag heeft Sofia een bewegingsklas die ergens tussen dans en gymnastiek in zit. Je helpt Marco met zijn huiswerk — vooral begrijpend lezen en eenvoudig rekenen — en je Italiaanse woordenschat groeit in vreemde richtingen omdat je nu de woorden kent voor “deler”, “schiereiland” en “stollingsgesteente” vóór je weet hoe je “ik wil dit graag teruggeven” zegt.

18:30 — Overdracht

Francesca en haar man, Luca, komen thuis van werk. Je geeft ze de update: Sofia heeft goed gegeten, Marco's huiswerk is af, het zwemmen ging goed. Luca vraagt hoe je Italiaanse cursus gaat en corrigeert je grammatica op de vriendelijkst mogelijke manier. Francesca bedankt je, schenkt zichzelf een glas wijn in, en jij gaat naar je kamer om je om te kleden. Je werkdag zit erop.

Avond — Jouw tijd

Vanavond spreek je af met drie andere au pairs voor een aperitivo — het Italiaanse ritueel voor het eten dat meestal een Spritz of een Negroni en een selectie kleine hapjes omvat. Jullie favoriete plek is een bar in Trastevere waar je voor €8 een cocktail krijgt en toegang tot een buffet van bruschetta, kleine pizza's, olijven en vleeswaren. Jullie zitten buiten op een straat met kinderkopjes en kijken hoe de buurt tot leven komt. Gezinnen met kinderwagens, stelletjes hand in hand, tieners op Vespa's, toeristen die kaarten bekijken. De passeggiata — het avondwandelingetje — is geen mythe. Italianen gaan echt naar buiten om te wandelen zonder andere reden dan het plezier ervan.

Na de drankjes lopen jullie naar jullie favoriete gelateria bij Piazza Navona. Jij neemt pistache en pure chocolade. Clémence neemt stracciatella en laat het meteen op haar schoen vallen, wat het grappigste moment van de week wordt. Jullie lopen langzaam naar huis door warme straten, langs verlichte kerken en restaurants waar mensen om half tien pas gaan zitten voor het avondeten. Rome bij nacht is een andere stad — stiller, gouden en eindeloos mooi.

Je bent om half elf thuis. Je stuurt je moeder een foto van het gelato (vóór het schoenincident), leest een paar pagina's van de Italiaanse roman die je aan het lezen bent, en zet je wekker op half acht.

De cijfers

Italië heeft geen enkele nationale wet die au pairs reguleert zoals Duitsland, maar er zijn breed geaccepteerde normen en de regelingen zijn goed ingeburgerd. Zo ziet een typische au pair-positie in Italië eruit:

• Zakgeld: €250–300 per maand, afhankelijk van het gezin en de uren
• Werkuren: 25–30 uur per week
• Vrije dagen: minstens 1 volledige dag per week, plus één volledig weekend per maand
• Vakantie: 2 weken betaalde vakantie voor een verblijf van 12 maanden (bespreekbaar)
• Taalcursus: veel gezinnen dragen bij aan Italiaanse lessen, doorgaans €50/maand
• Verzekering: het gastgezin regelt over het algemeen de ziektekostenverzekering of voegt je toe aan hun polis
• Kost en inwoning: eigen kamer en alle maaltijden inbegrepen

Voor een volledige vergelijking van au pair-salarissen per land, bekijk onze Au Pair Salaris per Land gids. En voordat je iets tekent, zorg ervoor dat je een goed au pair contractsjabloon hebt gelezen zodat je weet wat er op papier moet staan.

Waarom Italië

Italië is een van die plekken die te mooi klinken om waar te zijn totdat je er daadwerkelijk woont en beseft dat het allemaal echt is. Het eten is buitengewoon en het is overal — niet alleen in restaurants, maar in de manier waarop gewone gezinnen op een dinsdagavond koken. Italiaans is een van de mooiste talen ter wereld, en het leren door bij een gezin te wonen is sneller en natuurlijker dan welke cursus ook kan bieden. De kunst, de architectuur, het licht, de kustlijn, de bergen — je zou hier een jaar kunnen doorbrengen en nog steeds niet alles hebben gezien. En Italiaanse gezinnen zijn over het algemeen warm, luidruchtig, genereus en oprecht geïnteresseerd om je het gevoel te geven dat je deel uitmaakt van het huishouden in plaats van ingehuurd personeel.

Bekijk gastgezinnen in Italië om te zien wie er nu een au pair zoekt.

Als dit klinkt als het soort jaar dat je wilt, duurt de volgende stap ongeveer twee minuten. Maak je gratis DearAuPair-profiel aan en begin vandaag nog met het matchen met gezinnen in Italië.