Een Dag uit het Leven van een Au Pair in Frankrijk (2026)

Je bent 23, komt uit Roemenië, en woont sinds twee maanden bij een Frans gezin in een rustige banlieue ten zuiden van Parijs. Met de RER ben je in twintig minuten bij Châtelet. Het appartement ruikt 's ochtends naar boter en 's avonds naar waspoeder. Je hebt twee kinderen — Camille, zes jaar, en kleine Hugo, die net drie is geworden. Zo ziet een gewone dinsdag eruit.

7:15 — Ochtend

Je loopt naar beneden naar de keuken en de gastmoeder heeft al koffie gezet. Een zakje croissants van de boulangerie om de hoek staat op het aanrecht — ze nam ze mee van haar hardlooprond. Andere ochtenden zijn het tartines: gesneden stokbrood met boter en jam, plus een kom ontbijtgranen voor de kinderen. Je schenkt jezelf een café au lait in een kom — ja, een kom, want zo drinken veel Franse gezinnen hun ochtendkoffie — en gaat bij Hugo zitten terwijl Camille aan haar brood knaagt en vertelt over een klasgenoot die een hamster naar school bracht.

Franse gezinnen zijn efficiënt in de ochtend. Geen getreuzeld. Iedereen eet, iedereen kleedt zich aan, iedereen vertrekt. Om 7:50 is de keuken opgeruimd en worden de schoenen aangetrokken bij de voordeur.

8:00 — School brengen

Je loopt met Camille naar de école primaire aan het eind van de straat. Het hek opent om 8:10, de bel gaat om 8:20, en een klein groepje ouders en au pairs hangt bij de ingang. Je kent er inmiddels een paar — een Braziliaanse au pair, een moeder uit Senegal die altijd vraagt hoe het met je Frans gaat. Camille rent naar binnen zonder om te kijken, wat betekent dat ze blij is.

Dan breng je Hugo naar de crèche, een omweg van vijf minuten. Sommige gezinnen gebruiken de maternelle — Franse kinderen kunnen vanaf drie jaar naar de école maternelle, en die is gratis. Hugo's familie koos voor de crèche omdat de tijden flexibeler zijn. Het afscheid is snel. Hugo huilt ongeveer vier seconden en ontdekt dan de zandbak.

Iets wat elke au pair in Frankrijk verrast: de woensdagochtend. In veel Franse scholen is woensdag een halve dag of een vrije dag. Het heet le mercredi en het betekent dat je woensdag er heel anders uitziet — meestal meer opvanguren, maar ook meer parktijd, meer activiteiten, meer plezier.

8:30–11:30 — Vrije tijd

Drie uur die helemaal van jou zijn. Op dinsdag en donderdag volg je een cursus Frans bij de Alliance Française. De klas is B1-niveau, voornamelijk andere au pairs en Erasmusstudenten, en de docent weigert iets anders dan Frans te spreken, wat pijnlijk maar effectief is. Je gastgezin draagt bij aan het cursusgeld — de meeste Franse gastgezinnen doen dat, omdat de overheidsrichtlijnen het aanmoedigen.

Op dagen zonder les ga je op ontdekking. Een van de beste voordelen van onder de 26 zijn in Frankrijk: de meeste nationale musea zijn gratis. Het Musée d'Orsay, het Louvre, het Centre Pompidou — allemaal gratis met een Europees identiteitsbewijs of geldig visum. Je bent al drie keer in het Orsay geweest en hebt een favoriet bankje op de vijfde verdieping bij de impressionisten. Andere ochtenden wandel je gewoon door een nieuw arrondissement, zit je in een café met een boek en oefen je het bestellen in het Frans zonder terug te vallen op Engels.

11:30 — Ophalen en lunch

Je haalt Hugo op van de crèche en loopt naar huis. Lunch in Frankrijk — zelfs voor een driejarige — is een serieuze zaak. De gastmoeder heeft instructies achtergelaten: soep opwarmen, serveren met brood, dan het hoofdgerecht (meestal wat er de avond ervoor is gekookt), dan een stukje kaas, dan fruit. Vier gangen voor een peuter. Dat is Frankrijk. Hugo eet het meeste op, laat de kaas twee keer op de grond vallen en drinkt water uit een echt glas, omdat het gezin niet gelooft in plastic bekers.

Jij eet hetzelfde. Franse gastgezinnen betrekken je bijna altijd bij de gezinsmaaltijden, en het eten is oprecht lekker. Je hebt in twee maanden meer over koken geleerd dan in de vijf jaar daarvoor thuis.

13:00–15:00 — Dutje

Hugo slaapt. Het appartement wordt stil. Dit is je tweede blok vrije tijd, en het is heilig. Je studeert Frans — woordenschatkaartjes, een podcast genaamd InnerFrench die iedereen aanraadt — of je zit gewoon op het balkon te lezen. Sommige dagen bel je je ouders via video. De wifi is goed en het tijdsverschil met Roemenië is maar één uur, waardoor deze plek minder ver van huis voelt dan het werkelijk is.

15:30 — Le Goûter

Hugo wordt wakker. Je geeft hem le goûter — het Franse middaghapje dat elk kind in Frankrijk als een grondrecht beschouwt. Vandaag is het een pain au chocolat en een knijpzakje compote. Andere dagen een tartine met Nutella, of een plak quatre-quarts (cake) die de gastmoeder zondag bakte. Le goûter vindt precies om 16:00 uur plaats, plus of min vijf minuten. Het is de meest voorspelbare gebeurtenis in het Franse gezinsleven.

Terwijl Hugo eet, loop je naar school om Camille op te halen. Het hek opent om 15:45 en de kinderen stromen naar buiten als een klein, luid riviertje.

16:00–18:00 — Middag

Dit is het drukste deel van de dag. Op dinsdag heeft Camille ballet bij de plaatselijke MJC (Maison des Jeunes et de la Culture — een buurthuis dat goedkope kinderactiviteiten aanbiedt). Franse kinderen doen opvallend veel buitenschoolse activiteiten, die de Fransen activités périscolaires noemen. Camille doet ballet op dinsdag, judo op donderdag en een tekenworkshop op zaterdag. Jij brengt haar, wacht, haalt haar op.

Op activiteitvrije dagen ga je naar het parkje — een klein pleintje met een zandbak en een carrousel die twee euro kost. Hugo rent. Camille klimt overal op. Jij zit op een bankje en praat met de andere au pairs die naar hetzelfde park graviteren. Thuis tegen 17:30 help je Camille met haar huiswerk. Het is voornamelijk leesoefening en simpel rekenen, maar ze staat erop dat je elk antwoord controleert, wat zowel schattig als tijdrovend is.

18:30 — Overdracht

De gastouders komen thuis. Je geeft een korte update — Hugo heeft goed gegeten, Camille heeft een toestemmingsformulier voor een schooluitje, ballet ging goed — en je bent klaar. Je werkdag zit erop. De meeste dagen heb je zo'n zes uur gewerkt, verdeeld over ochtend- en middagblokken, wat gebruikelijk is voor een au pair in Frankrijk die 25–30 uur per week werkt.

Avond — Jouw tijd

Hier loont het om au pair vlak bij Parijs te zijn. De RER rijdt tot ongeveer 1:00 uur 's nachts en je Navigo-pas — die je gastgezin betaalt — geldt voor de hele regio Île-de-France. Vanavond spreek je af met andere au pairs bij een cave à vin bij Bastille waar een glas wijn vijf euro kost en niemand je opjaagt. Vorige week ging je naar een gratis jazzconcert in een kerk in de Marais. De week daarvoor naar een taaluitwisseling in een bar in Oberkampf waar je Frans oefende met een geneeskundestudent uit Lyon die Engels met jou oefende.

De au pair-scene in Parijs is enorm. Er zijn Facebookgroepen met duizenden leden, WhatsApp-chats georganiseerd per nationaliteit en buurt, en weekenduitstapjes die er altijd worden gepland. Je hebt nooit een gebrek aan mensen om dingen mee te doen, en de meesten zitten in dezelfde vreemde, prachtige situatie als jij — jong, in het buitenland, een beetje heimwee, overdag het gezinsleven van iemand anders levend en 's avonds hun eigen leven.

De cijfers

Zo ziet de praktische kant eruit als au pair in Frankrijk in 2026:

• Zakgeld: €320/maand in Parijs (het standaardtarief — sommige gezinnen in Parijs betalen tot €350). Buiten Parijs kun je €280–€320 verwachten. Voor een volledige vergelijking per land, bekijk onze au pair salarisgids.
• Werkuren: 25–30 uur per week, meestal verdeeld over ochtend- en middagblokken met een lange middagpauze.
• Vervoer: Navigo-pas voor onbeperkt reizen in Île-de-France. Het gastgezin betaalt deze meestal of draagt significant bij. De pas kost in 2026 ongeveer €86/maand.
• Vakantie: 2 weken betaald verlof bij een verblijf van 12 maanden, plus Franse feestdagen (dat zijn er veel — Frankrijk heeft er 11).
• Taalcursus: gastgezinnen worden geacht je tijd te geven voor een cursus Frans en helpen vaak mee met de kosten.
• Kost en inwoning: eigen kamer en alle maaltijden inbegrepen, zoals bij elk au pair-verblijf.

Waarom Frankrijk

Frans wordt op vijf continenten gesproken en is een van de meest waardevolle carrièretalen ter wereld. Een jaar onderdompeling in Frankrijk brengt je verder dan drie jaar klassikaal onderwijs, en het certificaat van de Alliance Française (DELF/DALF) wordt overal erkend. Naast de taal zal de Franse eetcultuur je manier van eten voorgoed veranderen, en het DREETS-systeem (Direction régionale de l'économie, de l'emploi, du travail et des solidarités) biedt een formeel kader dat au pairs daadwerkelijk beschermt — je rechten, je uren en je werkomstandigheden worden serieus genomen.

En dan is er Parijs. Elke stad heeft clichés, maar Parijs verdient de meeste. Het licht ziet hier echt anders uit. Het brood is echt zo lekker. En langs de Seine lopen op een warme avond na een dag voor twee kleine mensjes zorgen, voelt echt als het leven waarvan je hoopte dat een au pair-jaar zou zijn.

Hulp nodig met je visum? Onze au pair visumgids 2026 behandelt Frankrijk en elk ander belangrijk bestemmingsland. En als je nu gastgezinnen in Frankrijk wilt bekijken, ga dan naar onze Frankrijk-pagina om te zien wie er een au pair zoekt.