Een Dag uit het Leven van een Au Pair in Nederland (2026)

Je bent 21, komt uit Sofia, en woont al twee maanden bij een gezin in een rustige buitenwijk ten westen van Amsterdam. Je hebt je eigen kamer op de bovenste verdieping van een smal rijtjeshuis van baksteen, je fietst overal heen, en je Nederlandse woordenschat groeit sneller dan verwacht — vooral omdat de kinderen je constant corrigeren. Zo ziet een gewone woensdag eruit.

7:00 — Ontbijt

Je wekker gaat en binnen tien minuten sta je beneden. Nederlandse ochtenden zijn efficiënt — niet treuzelen, niet uitgebreid koken, gewoon doen. De keukentafel is al gedekt met een houten broodplank, een blok Gouda, een pakje ham, boter en een pot hagelslag — chocoladekorrels die Nederlanders echt op brood met boter eten als ontbijt. De eerste keer dat je het zag dacht je dat het een grap was. Nu eet je het elke ochtend en heb je een uitgesproken mening over welk merk het lekkerst is. Er staat een kan koffie op het aanrecht en Sanne, 6 jaar, is al aangekleed en eet een beschuit met roze muisjes. Je gastvader, Joost, leest het nieuws op zijn telefoon en drinkt zijn koffie staand. Over een kwartier is hij weg. Dat is het Nederlandse ontbijt: snel, veel koolhydraten en verrassend lekker.

7:45 — De bakfiets

Je rijdt de bakfiets uit het schuurtje. Als je er nog nooit een hebt gezien: een bakfiets is een transportfiets met een grote houten bak voorop — en in Nederland vervoert de helft van het land zo zijn kinderen. Daan, 3 jaar, zit in de bak met een dekentje over zijn benen. Sanne zit op de achterdrager en houdt je vast bij je middel. Je fietst acht minuten naar de crèche waar Daan zijn ochtenden doorbrengt, tekent hem in, kust hem op zijn hoofd en fietst nog vijf minuten door naar Sannes basisschool. Het fietspad is breder dan de rijbaan. Je passeert minstens dertig andere ouders die precies hetzelfde doen. Niemand draagt een helm — de infrastructuur is zo goed dat fietsen hier veiliger voelt dan lopen in de meeste steden. Je zet de bakfiets op slot, zwaait naar Sanne door het klasraam en fietst op je eigen fiets terug, die je eerder aan het schoolrek hebt vastgemaakt.

8:30–12:00 — Vrije tijd

Twee ochtenden per week volg je een cursus Nederlands bij een taalschool in het centrum. Vandaag is zo'n dag. Je fietst naar het station, neemt een sprinter van twaalf minuten naar Amsterdam Centraal en loopt naar de school. De klas bestaat uit expats, partners van Nederlanders en een paar andere au pairs. Je zit op A2-niveau en de docent spreekt bijna uitsluitend Nederlands, wat verwarrend is maar effectief. Het grappige van Nederlands leren in Nederland is dat bijna iedereen vloeiend Engels spreekt. Mensen schakelen over naar Engels zodra ze je horen aarzelen. Nederlands leren is hier geen overlevingsvaardigheid — het is een keuze, en Nederlanders waarderen dat oprecht.

Op je vrije ochtenden zonder les is de tijd helemaal van jou. Sommige dagen fiets je langs de grachten, stop je bij een café in de Jordaan voor een koffie verkeerd en lees je. Sommige dagen studeer je in de Openbare Bibliotheek — de centrale bibliotheek bij het station, met ramen van de vloer tot het plafond met uitzicht op het IJ en gratis wifi. Sommige dagen doe je helemaal niets. De ochtenden zijn van jou, en niemand vraagt wat je ermee hebt gedaan.

12:00 — Lunch

Je haalt Daan om twaalf uur op van de crèche. Hij zit onder het zand en de verf en is volkomen gelukkig. Thuis maak je lunch, en hier heb je je verwachtingen moeten bijstellen. De Nederlandse lunch is beroemd eenvoudig. Het is brood. Om precies te zijn: broodjes — boterhammen met kaas, ham of pindakaas, snel gegeten en zonder ceremonie. Op een ambitieuze dag maak je misschien een uitsmijter — een gebakken ei op brood met ham en kaas — of warm je een kop soep op. Geen warme maaltijd, geen salade, geen toetje. Nederlanders eten hun warme maaltijd bij het avondeten en beschouwen de lunch als brandstof. Daan eet zijn broodje met een glas melk en een stuk fruit. Het hele verhaal duurt twintig minuten.

13:00–15:00 — Middag met Daan

Het weer is grijs en het miezert, wat in Nederland geen reden is om binnen te blijven. Je trekt Daan zijn regenpak aan — een volledig waterdicht pakje dat elk Nederlands kind bezit — en loopt naar de plaatselijke speeltuin. Nederlandse speeltuinen zijn overal en goed onderhouden: zandbakken, klimrekken, schommels, en meestal een gebouwtje met wc's en soms een klein café gerund door vrijwilligers. Daan graaft in het natte zand met intense concentratie. Je zit op een bankje onder het afdak en praat met een andere ouder, een vrouw uit Indonesië die al vijf jaar in Nederland woont en midden in een zin switcht tussen Nederlands, Engels en Bahasa. Na de speeltuin lopen jullie naar huis, met Daan die door elke plas springt onderweg.

15:00 — School ophalen en tussendoortje

Je fietst met Daan in de bakfiets naar Sannes school. Sanne komt naar buiten met haar rugzak over de grond slepend en vraagt meteen om een koekje. Thuis zet je het tussendoortje klaar — partjes appel, een paar stroopwafels en kopjes warme melk. De twee zitten aan de keukentafel en vertellen over hun dag in een mix van Nederlands en Engels. Sanne tekent een paard. Daan eet drie stroopwafels en beweert dat hij er maar één heeft gehad.

15:30–17:30 — Activiteiten

Vandaag is het Sannes zwemlesdag. In Nederland wordt zwemvaardigheid serieus genomen. Bijna elk kind werkt door het A-, B- en C-diplomasysteem, en Sanne is nu bezig met haar B-diploma. Je fietst met z'n drieën naar het zwembad, zit op de tribune met Daan en kijkt hoe Sanne baantjes trekt in haar pyjama (onderdeel van de diplomatest is zwemmen in volledige kleding, wat heel Nederlands en heel praktisch is). Na het zwemmen ga je naar het plaatselijke park. Er is een gezegde hier: “Er is geen slecht weer, alleen slechte kleding.” Nederlanders nemen dat letterlijk. Kinderen spelen buiten in regen, wind en bijna vriestemperaturen, en niemand staat er bij stil. Daan en Sanne rennen door het gras terwijl jij op je telefoon kijkt en ze in de gaten houdt.

17:30 — Overdracht

Je gastmoeder, Femke, komt om half zes thuis. Je vertelt over de zwemles, vermeldt dat Daan zijn dutje heeft overgeslagen en draagt over. Nederlandse gezinnen eten doorgaans vroeg — 18:00 tot 18:30 is standaard, en om zeven uur zitten de kinderen meestal in bad. Je werkdag zit erop. Je gaat naar boven, trekt je regenbespatten jas uit en kijkt op je telefoon. De groepsapp maakt al plannen.

Avond — Jouw tijd

Je fietst naar Amsterdam. De rit duurt vijfentwintig minuten over een eigen fietspad met eigen verkeerslichten, en het is een van de leukste momenten van je dag. Vanavond spreek je af met een groep vrienden — twee andere au pairs, een Duitse uitwisselingsstudent en een Nederlands meisje dat je bij de taalschool hebt leren kennen — voor een borrel. Een borrel is de Nederlandse versie van nawerk-drinken: je zit op een terras aan de gracht, bestelt een biertje en een portie bitterballen (gefrituurde vleeskroketten die lekkerder zijn dan ze klinken) en praat drie uur. De zon gaat onder achter de grachtenpanden rond negen uur en de hele stad kleurt goud. Iemand stelt voor om naar een bar in De Pijp te gaan. Je fietst er in vijf minuten heen. Alles in Amsterdam is vijf minuten fietsen.

De au pair-gemeenschap in Nederland is kleiner dan in Duitsland of Frankrijk, maar het sociale leven is uitstekend. Amsterdam is compact, internationaal en vol jonge mensen. Tussen je taalcursus, andere au pairs in de buurt en het enorme aantal expats in deze stad bouw je snel een vriendengroep op. Nederlanders zelf staan bekend om hun directheid — ze zeggen precies wat ze denken, wat even wennen is, maar ook betekent dat je altijd weet waar je aan toe bent.

Je bent om half elf thuis. Je leest in bed, stuurt je moeder een foto van de gracht bij zonsondergang en zet je wekker op zeven uur.

De cijfers

Nederland is een van de best gestructureerde en meest genereuze au pair-bestemmingen in Europa. Zo ziet de regeling eruit:

• Zakgeld: €340–400 per maand — een van de hoogste in Europa
• Werkuren: maximaal 30 uur per week, maximaal 8 uur per dag
• Vrije dagen: minimaal 2 volledige dagen per week
• Vakantie: 2 weken betaalde vakantie voor een verblijf van 12 maanden
• Taalcursus: gastgezinnen dragen vaak bij aan Nederlandse lessen
• Zorg: EU-burgers zijn gedekt door hun Europese Ziekteverzekeringskaart (EHIC); niet-EU au pairs hebben een particuliere verzekering nodig geregeld door het gastgezin
• Kost en inwoning: eigen kamer en alle maaltijden inbegrepen

Voor een volledige vergelijking van au pair-salarissen per land, bekijk onze Au Pair Salaris per Land gids. En voordat je iets tekent, zorg ervoor dat je een goed au pair contractsjabloon hebt gelezen zodat je weet wat er op papier moet staan.

Waarom Nederland

Nederland is stilletjes een van de beste au pair-bestemmingen in Europa, en de redenen zijn praktisch. Het zakgeld behoort tot de hoogste van het continent. Bijna iedereen spreekt vloeiend Engels, dus je bent nooit verdwaald of geïsoleerd — en als je besluit Nederlands te leren, zijn de locals er blij mee. De fietsinfrastructuur betekent dat je geen auto, buskaart of zelfs treinkaartje nodig hebt voor het grootste deel van je dagelijks leven. Het land is veilig, goed georganiseerd en absurd vlak, wat verplaatsen moeiteloos maakt. Amsterdam is een van de meest bruisende steden van Europa, maar zelfs de kleinere steden — Haarlem, Utrecht, Leiden — zijn prachtig, goed te belopen en vol leven. En de Nederlandse benadering van kinderopvang is ontspannen, praktisch en gebaseerd op vertrouwen: kinderen spelen buiten, worden vies, leren zwemmen in hun pyjama en groeien op met een zelfstandigheid die je werk makkelijker maakt naarmate de maanden vorderen.

Bekijk gastgezinnen in Nederland om te zien wie er nu een au pair zoekt.

Als dit klinkt als het soort jaar dat je wilt, duurt de volgende stap ongeveer twee minuten. Maak je gratis DearAuPair-profiel aan en begin vandaag nog met het matchen met gezinnen in Nederland.