Een Dag uit het Leven van een Au Pair in Ierland (2026)

Je bent 22, komt uit een middelgrote stad bij Barcelona, en woont al twee maanden bij een gezin in een buitenwijk ten zuiden van Dublin. Je hebt je eigen kamer boven aan de trap, eet de meeste avonden met het gezin, en je Engels is sneller verbeterd dan welke cursus ook had kunnen bereiken. Zo ziet een gewone woensdag eruit.

7:30 — Ochtend

Je wekker gaat en je trekt een hoodie aan voordat je naar beneden gaat. De keuken is warm — de verwarming ging een uur geleden aan want dit is Ierland en zelfs in april heb je het nodig. Je gastmoeder, Siobhán, is al op en vult de waterkoker. Thee, geen koffie. Ierland draait op thee. Ze maakt een kopje voor je zonder te vragen, want dat is wat Ieren doen — ze geven je gewoon thee. Je schept havermout in een kom, voegt melk toe, zet het twee minuten in de magnetron en doet er honing op. Siobhán eet toast met marmelade. Jullie kletsen over het weer (altijd het weer), over de kinderen, over een documentaire die ze gisteravond keek. Ontspannen en makkelijk. Ze pakt haar tas, zegt “right, I'm off” en gaat naar haar werk.

8:15 — Schoolrit

Je maakt de kinderen klaar. Aoife is 8, Cian is 5. Allebei dragen ze een uniform — donkerblauwe truien, grijze broeken, schoolwapen op de borst. Ierse basisscholen zijn klein, buurtgericht en iedereen kent iedereen. De school is tien minuten lopen door de wijk, langs voortuinen met trampolines en heggen die gesnoeid moeten worden. Je houdt Cians hand vast bij het zebrapad. Aoife loopt vooruit want ze is acht en dus onafhankelijk. Je zwaait ze door het schoolhek, groet een andere ouder die je herkent en loopt naar huis.

8:45–12:30 — Vrije tijd

Deze tijd is van jou en je bewaakt het. Drie ochtenden per week volg je een cursus Engels bij een taalschool in het centrum. Vandaag is zo'n dag. Je neemt de DART — de trein die langs de baai van Dublin rijdt — en het uitzicht is werkelijk prachtig. De zee is grijsgroen en enorm, en op heldere dagen zie je Howth Head vanuit het raam. Je klas heeft twaalf mensen uit zes landen en iedereen is hier om dezelfde reden: Ierland is het enige Engelstalige land in de EU, wat het de voor de hand liggende keuze maakt als je je Engels wilt verbeteren zonder de Europese Unie te verlaten.

Op je vrije ochtenden is de stad van jou. De National Gallery is gratis. Je kunt over het terrein van Trinity College wandelen. Je hebt hele ochtenden doorgebracht in de Chester Beatty Library, ook gratis en een van de beste kleine musea van Europa. Soms zit je gewoon in een café aan George's Street met een koffie en een boek, kijkend hoe de regen langs het raam glijdt. Andere dagen loop je langs de kust van Dun Laoghaire naar Sandycove, langs de Forty Foot waar mensen het hele jaar in de Ierse Zee springen. Dublin is een stad die doelloos rondlopen beloont.

12:30 — Lunch

Je bent om half een thuis. Ierse lunches zijn informeel — een boterham, soep uit een pak, kliekjes van gisteravond, misschien bonen op toast. Je maakt een ham-kaasboterham, eet het staand aan het aanrecht en zet de waterkoker weer aan want dat is wat je nu doet. Je bent een Ierse theepersoon geworden en je hebt het geaccepteerd.

13:00–14:30 — Rustige tijd

Je ruimt de keuken op, bereidt een snack voor als de kinderen thuiskomen en hebt een uur voor jezelf. Je belt je ouders in Spanje via video. Je moeder vraagt of het regent. Ja. Ze vraagt of je goed eet. Ja. Je scrollt door je telefoon, beantwoordt berichten in de au pair-groepschat en leest een paar pagina's van de roman op je nachtkastje. Het huis is stil en de stilte is fijn.

14:30 — School ophalen

Je loopt terug naar school. Het schoolplein is een zee van donkerblauwe truien. Cian rent als eerste naar buiten en vertelt dat hij een doelpunt heeft gescoord tijdens de lunch. Aoife verschijnt een minuut later, al pratend over iets dat in de tekenles gebeurde. Je pakt allebei een hand en loopt naar huis.

15:00–17:30 — Middag

De middag is het hart van je werk. Eerst snacks — fruit, crackers, een glas melk. Dan maakt Aoife huiswerk aan de keukentafel terwijl jij Cian helpt met lezen. Hij leert klanken en doet het goed, al spreekt hij “three” uit als “tree” zoals elk Iers kind onder de tien.

Huiswerk af, jullie gaan naar het park. Het miezert, maar jullie gaan toch. Ierse kinderen zijn op een manier aan regen gewend die je nog steeds verbaast. Ze spelen erin, rennen erdoor, merken het nauwelijks op. Je hebt geleerd altijd een regenjas mee te nemen en te stoppen met wachten tot het weer beter wordt, want dat gebeurt niet. Het park heeft een goede speeltuin en een voetbalveld. Cian schopt een bal. Aoife klimt op dingen.

Op dinsdag heeft Aoife GAA-training — Gaelic football, dat eruitziet als een mix van voetbal en rugby die iemand al rennend heeft bedacht. Cian heeft een paar weken hurling geprobeerd, waarbij je een klein balletje slaat met een houten stok op alarmerende snelheid, en besloot dat hij liever ging zwemmen. De GAA is overal in Ierland, en het is volledig gratis voor kinderen op clubniveau, wat een van die dingen van het Ierse leven is die je oprecht indruk maken.

Vandaag geen training, dus jullie bakken. Scones, want Siobhán heeft je laten zien hoe en ze zijn belachelijk makkelijk. Bloem, boter, karnemelk, hete oven, twaalf minuten. De kinderen eten er elk twee met boter en jam vóór het avondeten, wat betekent dat ze minder avondeten zullen eten, wat betekent dat Siobhán je een blik zal toewerpen. Het is het waard.

17:30 — Overdracht

Siobhán komt rond half zes thuis. Je vertelt over het lezen, het park, de scones. Ze bedankt je en neemt over. Het gezin eet samen rond zes uur — iets eenvoudigs als kip met aardappelen, pasta of een stoofpot als die de hele dag in de slow cooker stond. Je eet de meeste avonden mee. Het gesprek is makkelijk en je begrijpt de Ierse humor elke week beter. Je werkdag zit erop.

Avond — Jouw tijd

Vanavond spreek je af met vriendinnen in de stad. Je neemt de bus naar het centrum en ontmoet twee andere au pairs — een uit Frankrijk, een uit Brazilië — in een pub bij Temple Bar. Niet in Temple Bar zelf, want locals mijden het (toeristenprijzen), maar in de buurt. Je bestelt een pint en gaat achterin zitten waar een trad-sessie begint. Drie muzikanten met een viool, een bodhrán en een gitaar spelen reels en jigs terwijl mensen erover heen kletsen. Niemand klapt tussen de nummers. Het is geen optreden, het is gewoon wat er gebeurt in Ierse pubs op een woensdagavond. Je houdt ervan.

Daarna lopen jullie langs de Liffey, voorbij de verlichte Ha'penny Bridge, en halen patat bij een chipper want zo eindigt elke goede avond in Dublin. Het sociale leven is ongelooflijk en echt betaalbaar vergeleken met Londen. Een pint kost ongeveer €6 buiten de toeristenvallen. Een maaltijd uit eten €12–15. De bus naar huis €2.

Je bent om half elf thuis, maakt nog een laatste kopje thee en leest in bed tot je ogen dichtvallen.

De cijfers

Ierland heeft geen formeel au pair-visum of wettelijk programma zoals Duitsland, maar er zijn goed ingeburgerde normen die de meeste gezinnen volgen:

• Zakgeld: €100–120 per week (€400–480 per maand), een van de hoogste in Europa
• Werkuren: 25–30 uur per week, meestal verdeeld over schoolritten en middagen
• Vrije dagen: minimaal 1,5 vrije dag per week, plus de meeste avonden
• Kost en inwoning: eigen kamer en alle maaltijden inbegrepen
• Visum: EU/EER-burgers hebben geen visum of werkvergunning nodig — vrij verkeer is van toepassing. Niet-EU au pairs moeten de Ierse immigratieregels controleren
• Verzekering: gezinnen regelen doorgaans een particuliere ziektekostenverzekering of je kunt toegang krijgen tot publieke diensten met een PPS-nummer
• Taal: Iers is niet vereist — alles gaat in het Engels

Voor een volledige vergelijking van au pair-salarissen per land, bekijk onze Au Pair Salaris per Land gids. En voordat je iets tekent, zorg ervoor dat je een goed au pair contractsjabloon hebt gelezen zodat je weet wat er op papier moet staan.

Waarom Ierland

Ierland is het enige Engelstalige land in de Europese Unie. Sinds de Brexit is het de beste optie voor iedereen die Engels wil leren en binnen de EU-zone van vrij verkeer wil blijven. Geen visumpapieren, geen sponsoring, geen ambassadeafspraken. Als je een EU-paspoort hebt, kun je volgende maand naar Dublin verhuizen.

Maar de taal is slechts een deel ervan. Ierland is een klein land met een enorme persoonlijkheid. De mensen zijn beroemd vriendelijk — niet op een beleefde, afstandelijke manier, maar op een “ga zitten, ik zet de waterkoker aan, vertel me alles” manier. De craic (Iers voor gezelligheid, goed gesprek, goed gezelschap) is echt en begint op dag één. Je gastgezin zal je voorstellen aan de buren. Mensen bij het schoolhek zullen vragen waar je vandaan komt. De barista onthoudt je naam na bezoek drie.

Dublin is compact genoeg om in een uur te doorlopen maar groot genoeg om alles te hebben — musea, livemuziek, markten, kustlijn, bergen twintig minuten zuidwaarts. De kosten van levensonderhoud zijn hoger dan in Zuid-Europa maar je zakgeld ook, en met kost en inwoning gedekt, is het meeste van wat je verdient voor jou om uit te geven of te sparen.

Meer over waarom Ierland een topbestemming is voor au pairs die hun Engels willen verbeteren, lees onze gids over waarom Ierland het beste land is om als au pair Engels te leren.

Bekijk gastgezinnen in Ierland om te zien wie er nu een au pair zoekt.

Als dit klinkt als het soort jaar dat je wilt, duurt de volgende stap ongeveer twee minuten. Maak je gratis DearAuPair-profiel aan en begin vandaag nog met het matchen met gezinnen in Ierland.